Een coating vormt een film op het beton; een hydrofobe impregnering dringt in de poriën en maakt de poriewand waterafstotend. Beide kunnen de indringing van vocht of agressieve stoffen beperken, maar doen dat op verschillende manieren en lossen bestaand constructief of corrosieprobleem niet vanzelf op. De keuze volgt uit blootstelling, oppervlak, vocht, scheuren, gewenste dampdoorlaatbaarheid, verkeer en onderhoud. [1, 2]

Twee systemen, verschillende functies

  • Hydrofobe impregnering, vaak op basis van silaan of siloxaan, dringt in het oppervlak en vermindert opname van vloeibaar water. Het vormt doorgaans geen zichtbare doorlopende film. De indringdiepte, toestand van de ondergrond en mogelijkheid voor waterafvoer beïnvloeden de werking. Cerema noemt beperkingen voor bescherming tegen carbonatatie en voor voortdurend natte of slecht drainerende delen. [1]
  • Filmvormende coating vormt een laag boven op het beton. Afhankelijk van het systeem kan die water, chloriden, waterdamp of kooldioxide beperken. Een film kan slijten, beschadigen of loslaten; vocht achter de laag, scheuren, ruwheid en details aan randen en aansluitingen zijn aandachtspunten. Bij verkeer spelen slijtage en stroefheid mee. [1, 2]

Schematisch verschil tussen een filmvormende coating en een indringende hydrofobe impregnering in beton. A toont een oppervlaktelaag; B toont impregnering in poriën. Schematisch, niet op schaal en geen productdoorsnede.

Hoe kiest u?

Breng eerst de schademechanismen en de gewenste prestatie in kaart. Een indringende waterafstoter kan passen wanneer beperking van vloeibaar water en chlorideaanvoer vanaf het behandelde vlak het doel is, maar is geen automatische oplossing voor carbonatatie of lekkage door een doorgaande scheur. Een coating kan een bredere barrière of verkeersdragende bescherming bieden, maar vraagt een compatibele, voldoende voorbereide ondergrond en aandacht voor randdetails, damptransport, hechting en slijtage. Soms past een gecombineerd systeem; dat vraagt een ontwerp waarin de lagen samen functioneren. [1, 2]

Repareer actieve lekkages en los beton niet door er alleen een beschermlaag overheen aan te brengen. Laat ook bestaande chloriden, corrosie, vochtbron en benodigde waterafvoer beoordelen. Productspecifieke verwerkingscondities, laagopbouw, voorbereiding en uitharding volgen uit het projectontwerp en de technische instructie van het gekozen systeem.

Uitvoering en controle

Leg vooraf vast hoe het oppervlak wordt gereinigd en voorbereid, welke scheuren en details apart worden behandeld, hoe materiaal en omstandigheden worden geregistreerd en welke controles bij oplevering gelden. Mogelijke controles zijn visuele inspectie, laagdikte- of hechtingscontrole en proefvlak; de juiste controle en acceptatiecriteria zijn projectspecifiek. Controleer tijdens gebruik op beschadiging, slijtage, blaasvorming, onthechting en lekkage bij naden. Inspectie kan onderhoud signaleren, maar bewijst niet vanzelf de bescherming in het betonvolume.

Vraag waarom dit systeem bij het mechanisme past, welke alternatieven zijn afgewogen, hoe de ondergrond en vochttoestand worden geaccepteerd en hoe details en latere inspectie worden geregeld. Zie wapeningscorrosie, chloriden in beton en betononderzoek.

Bronnen

  1. Cerema, Protection des bétons, fiche aide-mémoire, februari 2021, p. 6: toepassingsgebieden en beperkingen van hydrofobe impregnering, coating en duplexsysteem; ondergrond- en waterafvoervoorwaarden. Fiche PDF.
  2. FHWA, Current Information on the Use of Overlays and Sealers, FHWA-HRT-16-079, 2017, “Sealers for Concrete Bridge Decks”: penetrerende tegenover filmvormende sealer en beperkingen zoals penetratiediepte, stroefheid en verkeersslijtage. Amerikaanse brugdekcontext. Rapport.