Chloriden kunnen via dooizout, zeewater of zoutspray het beton binnendringen. Ze kunnen ook al in de oorspronkelijke grondstoffen aanwezig zijn. Een chloridemeting op poeder of een kernmonster beschrijft de hoeveelheid in het bemonsterde materiaal; monsters op verschillende diepten kunnen een profiel laten zien. Geen losse uitslag is een universele corrosiegrens of volledige diagnose. [1, 2]
Waar komen chloriden voor?
Bij bestaande constructies zijn herhaald nat worden met dooizout, zeewater en spatzones mogelijke externe bronnen. Zouten kunnen ook via scheuren, voegen, lekkende aansluitingen of plaatselijke waterstromen naar binnen komen. De verdeling hoeft dus niet gelijkmatig met de afstand tot het oppervlak af te nemen. Bij bruggen kan een plek onder een lekkende voeg bijvoorbeeld een ander profiel hebben dan een beschut vlak. [1]
A toont drie afzonderlijke diepte-intervallen vanaf het blootgestelde vlak links. B toont een fictief chlorideprofiel. Horizontaal staat de diepte, verticaal het chloridegehalte.
Wat zegt een diepteprofiel?
Een laboratorium kan chloridegehalte bepalen in boorpoeder of materiaal uit een kern. Bij een profiel worden monsters per gekozen diepte-interval apart verzameld en geanalyseerd. Zo kan het rapport laten zien hoe de gemeten concentratie op die locatie varieert. De gekozen diepten, analysemethode, rapportagebasis en bemonsteringslocaties moeten in het rapport staan. FHWA beschrijft zowel zuur-oplosbare als water-oplosbare methoden in brugcontext; resultaten daarvan zijn niet zonder uitleg onderling uitwisselbaar. [1]
Een profiel naast een scheur, voeg of lekkage kan anders zijn dan op een droog vlak. Meerdere locaties helpen ruimtelijke verschillen begrijpen, maar blijven steekproeven. Het profiel zegt bovendien niet rechtstreeks of corrosie nu actief is, hoeveel staal verloren is of welke reparatie moet worden gekozen.
Hoe wordt de uitslag gebruikt?
Laat de deskundige de gemeten waarden koppelen aan positie van wapening, betondekking, vochtconditie, zichtbare corrosiesignalen en de beoogde beslissing. Een concentratie kan niet los van de analysemethode, eenheden en materiaalbasis worden geïnterpreteerd. Gebruik geen algemene grenswaarde uit een andere norm, land of vers betonmengsel als automatische beslisregel voor bestaand beton. [1, 3]
Vraag op welke plekken en diepten is geboord, hoe kruisbesmetting is beperkt, welke chloridefractie is gemeten en hoe spreiding is verwerkt. Als de onderzoeksvraag ook carbonatatie, delaminatie of corrosieactiviteit betreft, zijn aanvullende methoden nodig.
Zie wapeningscorrosie, carbonatatie en betononderzoek.
Bronnen
- FHWA, Foundation Reuse for Highway Bridges, 2018, sectie “Chloride Ingress”, p. 132: poedermonsters op locaties en diepten, chlorideprofiel en zuur-/wateroplosbare methoden. PDF.
- FHWA, Long-Term Bridge Performance Program Protocols, versie 1, januari 2016, Fld-Dc-Ms-004, §§3.2–3.4: kernvoorbereiding, diepte-intervallen, analyse en rapportage van chlorideprofielen. Dit is een Amerikaans brugprotocol, geen universeel bemonsteringsvoorschrift. Protocol.
- Cerema, Guide de l'inspection du génie civil, hoofdstuk 10, §10.6.3, p. 93: kernproeven zoals carbonatatie en chlorideprofiel; oppervlaktemetingen als indicatief en vergelijkend. PDF.